Lichaamsgeheugen

Ik loop al zingend uw woonkamer binnen die versierd is met slingers. U kijkt me vanachter uw puzzelboekje aan en begint hartelijk te lachen. Bij ‘hieperdepiep hoera’ pak ik uw handen vast en steek ze in de lucht. Ik geef u een kus op uw wang en feliciteer u met uw verjaardag.

Het is pyjama party vandaag. “Ja, waarom ook niet, ik vind het heerlijk!”, zegt u met een grote grijns. Wij waken voor uw hygiëne, maar laten u vooral in uw waarde.

Er staan kaarten op de salontafel die uw nicht zojuist met u heeft doorgenomen, al lijkt u zich dit niet meer te herinneren totdat ik naar de kaarten wijs. U luistert aandachtig wanneer uw nicht vertelt over het bezoek vanmorgen, het telefoontje uit Limburg waar u bent opgegroeid en het belletje uit Frankrijk waar u lange tijd gewoond heeft. Ik zie uw ogen oplichten en tegelijkertijd mompelt u “Oh ja…” U duikt snel weer in uw puzzelboekje. Veilig en vertrouwd.

“Ze slaat het wel op in haar systeem geloof ik. Hoop ik… Hoe kijk jij daarnaar?”, vraagt uw nicht wanneer we samen in de keuken staan.

Ik zie dat de vier vervangen is voor een vijf. De ballonnen hangen prachtig naast elkaar te schitteren. Inmiddels al jaren een vast ritueel van uw neef en nicht op uw geboortedag.

“Ik geloof dat het lichaam een geheugen heeft. En ik merk het aan uw tante als zij oprechte aandacht heeft gehad of iets leuks is gaan doen. Dan is ze vrolijker. Stralen haar ogen. Ook al weet ze morgen niet meer dat je geweest bent”, reageer ik.

“Het is de toon die de muziek maakt”, zegt uw nicht. En dat klopt. U voelt direct met welke energie ik bij u binnenstap. En dat vraagt van mij voeling met mijn eigen lijf.

Alleen in contact met mijn gevoel, kan ik de verbinding met u maken. En ook al weet ik dat u mij over een uur vergeten bent, uw lichaam onthoudt mijn intentie. Een van liefde, veiligheid en geborgenheid.❤️