De onzichtbare gordel

De pijn van de afgelopen dagen bleek de voorbode van gordelroos. Wanneer ik haar vanavond tref, gaat het iets beter. De pijn en jeuk zijn nu te dragen, maar: “𝘐𝘬 𝘸𝘦𝘦𝘵 𝘴𝘰𝘮𝘴 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘸𝘢𝘢𝘳 𝘪𝘬 𝘩𝘦𝘵 𝘻𝘰𝘦𝘬𝘦𝘯 𝘮𝘰𝘦𝘵,” zegt ze. De pijn van de afgelopen dagen bleek de voorbode van gordelroos.

Wanneer ik haar vanavond tref, gaat het iets beter. De pijn en jeuk zijn nu te dragen, maar: “𝘐𝘬 𝘸𝘦𝘦𝘵 𝘴𝘰𝘮𝘴 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘸𝘢𝘢𝘳 𝘪𝘬 𝘩𝘦𝘵 𝘻𝘰𝘦𝘬𝘦𝘯 𝘮𝘰𝘦𝘵,” zegt ze. Een zin die onbedoeld meer vertelt dan ze zelf beseft. Ze is altijd op zoek naar een verklaring. Prakkeseert. Woont in haar hoofd. Daar heeft ze alle tijd voor, want ze is veel alleen.

Haar vraag komt dan ook niet onverwacht: “𝘞𝘢𝘵 𝘥𝘦𝘯𝘬 𝘫𝘪𝘫 𝘥𝘢𝘵 𝘥𝘦 𝘰𝘰𝘳𝘻𝘢𝘢𝘬 𝘩𝘪𝘦𝘳𝘷𝘢𝘯 𝘪𝘴?”

Ouderen met een verminderde weerstand zijn vatbaarder voor infecties, ook voor gordelroos. Haar immuunsysteem is kwetsbaar. Emoties als boosheid, angst en verdriet – vooral wanneer ze onderdrukt worden – tasten het aan. Wat ik bij haar zie, is dat ze zichzelf als het ware insnoert. Alsof er een onzichtbare gordel om haar heen zit. Een gordel die niet alleen haar huid, maar ook haar gevoel omsluit.

Ik leg haar uit dat lichaam en geest één zijn, dat deze met elkaar in verbinding staan. En dat wat er gebeurd in iemands leven van invloed kan zijn op iemands gezondheid. Zo refereer ik aan de teleurstelling van vorige week: ze kwam niet in aanmerking voor een zorgappartement op een van onze locaties. Ze voelt zich eenzaam. Verlangt naar meer contact, maar dit is geen reden voor een WLZ-indicatie. En ondertussen maakt ze zich dagelijks zorgen om haar ernstig zieke dochter.

Ik zie haar ogen groot worden. Haar lijf zit bijna stuiterend op de stoel. De herkenning is groter dan ik had verwacht. “𝘖𝘩 𝘫𝘢, 𝘥𝘢𝘵 𝘸𝘢𝘴 𝘪𝘬 𝘢𝘭𝘸𝘦𝘦𝘳 𝘣𝘪𝘫𝘯𝘢 𝘷𝘦𝘳𝘨𝘦𝘵𝘦𝘯. 𝘔𝘢𝘢𝘳 𝘫𝘢, 𝘥𝘪𝘵 𝘩𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘢𝘣𝘴𝘰𝘭𝘶𝘶𝘵 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘪𝘯𝘷𝘭𝘰𝘦𝘥.” Ze lacht. Zucht. “𝘐𝘬 𝘩𝘢𝘥 𝘥𝘢𝘢𝘳 𝘻𝘦𝘭𝘧 𝘯𝘰𝘨 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘰𝘱 𝘥𝘦𝘻𝘦 𝘮𝘢𝘯𝘪𝘦𝘳 𝘰𝘷𝘦𝘳 𝘯𝘢𝘨𝘦𝘥𝘢𝘤𝘩𝘵.”

Mag het gevoeld worden? De teleurstelling, het verdriet, de onmacht, de eenzaamheid? Want misschien is dit wat haar lichaam eigenlijk wil zeggen: dat het tijd is om de onzichtbare gordel los te maken en weer ruimte te geven aan wat gevoeld wil worden.

Velen van ons hebben nooit geleerd écht te voelen. Daarom schreef ik een gratis e-book om je gevoelsbalans te herstellen. Doe er je voordeel mee, want fysieke uitingen van emoties kunnen écht worden voorkomen – als je gevoelens leert toelaten.

Zodat wanneer wij later de ‘oudere generatie’ zijn, dit soort gesprekken de normaalste zaak van de wereld zijn. En wij nu al onszelf – en straks de generaties na ons – leren dat voelen niet zwak of raar is, maar krachtig en normaal. 💛